ΑΡΘΡΑ

CAROUSEL

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ


ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Του Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Σούλου
Προϊσταμένου του Ιερού Ναού
«Αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον»  (Ματθ. Η΄ 5-13)
«Σας βεβαιώνω πώς ούτε ανάμεσα στους Ισραηλίτες βρήκα τόση πίστη».
Ο Ιησούς εκδηλώνει θαυμασμό για την πίστη του εκατόνταρχου. Μόνο σε δυο περιπτώσεις ο Χριστός εκδηλώνει θαυμασμό, για την πίστη τους, την οποία όχι απλώς εγκωμιάζει, αλλά και επιβραβεύει. Και οι δυο περιπτώσεις αφορούν ανθρώπους έξω από τον Ιουδαϊκό χώρο. Και οι δυο περιπτώσεις αφορούν ειδωλολάτρες. Η μια περίπτωση ήταν η Χαναναία και η άλλη ο Εκατόνταρχος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής. Και οι δυο περιπτώσεις, παρά το ότι ανήκουν στον ειδωλολατρικό χώρο και δεν είχαν διδαχθεί για τον ερχομό του Λυτρωτή, εν τούτοις, όταν έρχεται, τον αποδέχονται και ζητούν το έλεός του.
Ο Ιησούς δεν αρνείται την προσφορά του ελέους του, προετοιμάζοντας παράλληλα την ανθρωπότητα ότι είναι ο Λυτρωτής του κόσμου, ο Λυτρωτής όλων των ανθρώπων και των λαών και όχι μόνο του Ιουδαϊκού λαού.

Η πίστη του εκατόνταρχου, υπήρξε η αιτία της διαβεβαίωσης του Χριστού, ότι στη Βασιλεία Του, θα βρεθούν πολλοί ειδωλολάτρες, ενώ θα αποκλεισθούν πολλοί Ιουδαίοι, οι οποίοι είχαν δεχθεί αμέριστη βοήθεια από τον Θεό, τον οποίο λάτρευαν, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, ως τον αληθινό Θεό.
Η σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στον ειδωλολάτρη  εκατόνταρχο και στον Χριστό, οδήγησε πολλούς εκ των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, να αναλύουν την παραπάνω συζήτηση, που μας αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, συμπίπτοντας στην άποψη ότι, όταν ο άνθρωπος παραδίδει το είναι και τη σκέψη του στο Θεό, τότε πραγματώνεται η παράκλησή του, η λύτρωση και η θεραπεία. Όταν δηλαδή, «…πάσαν την ζωήν ημών, Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».
Όντως η παράδοση του εαυτού μας και ολόκληρης της ζωής μας, «Χριστώ τω Θεώ», μας οδηγεί σε συνάντηση με τον Θεάνθρωπο Χριστό. Αυτή η προσωπική συνάντηση με την «όντως Αλήθεια», που είναι ο ίδιος ο Χριστός, μας προσφέρεται, δια του Αγίου Πνεύματος, η Θεία Χάρις, η οποία «τα ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί», ώστε δια του Υιού και Λόγου του Θεού, να επέρχεται η αναγεννητική Χριστοποίηση ολόκληρης της ύπαρξης μας.
Η Χριστοποίηση ανακαινίζει τα πάντα, διότι «εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν». (Ρωμ. 6:4), Έχουμε πλέον αύξηση του Χριστού μέσα μας, όπως διδάσκει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Εκείνον δε αυξάνειν εμέ δε ελαττούσθαι» (Ιωάν. 3,30). Αυτό, εν τέλει, είναι ο θάνατος του εγωκεντρικού, του παλαιού εαυτού μας και η ανάσταση ενός νέου, Χριστοποιημένου εαυτού, καθότι «δεν ζω πια εγώ, ζει ο Χριστός μέσα μου» (Γαλ. 2, 20). Και τότε ο άνθρωπος Εκκλησιοποιείται και καθαγιάζεται. Όντας δε, στην Εκκλησία ολόκληρος ο άνθρωπος μεταποιείται σε Αλήθεια, γίνεται όμοιος με το Θεό.
Αυτή τη χάρη, έκανε και ο Κύριος στον εκατόνταρχο, μέσα σε λίγα μόνο λεπτά και μέσα από ένα σύντομο και αληθινό διάλογο ή μέσα από μια μικρή παράκληση. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να μας ενδυναμώνει και να ενθαρρύνει. Να μας ενθαρρύνει ότι ο Χριστός δεν ζητά μεγάλα και ανυπέρβλητα βήματα, για να μας δεχθεί κοντά του και να μας στείλει ξανά κοντά στην οικογενειακή μας θαλπωρή, δικαιωμένους και ικανοποιημένους στα αιτήματά μας. Αρκεί κι εμείς «πάσαν την ζωήν ημών, Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα», με πίστη και ευλάβεια στο Θεανδρικό Του Πρόσωπο.
Βεβαίως, θαυμάζουμε κι εμείς την πίστη του εκατόνταρχου, που πίστεψε στη δύναμη και την εξουσία που είχε ο Ιησούς, ώστε να κάνει το θαύμα με μόνο το λόγο Του, αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό τη Θεότητά Του. Και ο Ιησούς, ανταμείβοντάς τον, τον εξύψωσε με θαυμασμό και του πρόσφερε περισσότερα από όσα εζήτησε. Ας μιμηθούμε την πίστη του εκατόνταρχου και να είμαστε βέβαιοι, ότι θα ακούσουμε κι εμείς τα παρήγορα λόγια: «Ύπαγε και ως επίστευσας γενηθήτω σοι». Αμήν!